Uiteindelijk vond ik wat ik zocht doordat een burn-out mij dwong te stoppen met zoeken
Ken je dat gevoel?
Dat je keihard je best doet.
Niemand teleur wilt stellen.
Alle balletjes in de lucht houdt.
Constant achter jezelf aan holt en alles wilt fixen.
Dat je steeds denkt:
“Als ik nou eerst maar eens… dan.”
Altijd op zoek naar een betere versie van jezelf.
Je past je duizend keer aan en probeert te voldoen aan alles wat er van je gevraagd wordt.
En dat het dan toch niet genoeg is?
Of, erger nog, dat jij niet genoeg bent?
Dat je, ondanks alles, een knagend gevoel van gemis en leegte ervaart.
En dat je je daar vervolgens weer schuldig over voelt —
want jouw leven is eigenlijk best ok. Toch?
Er ontbreekt iets.
Er klopt iets niet.
Je verlangt naar iets,
zonder precies te snappen waarnaar.
Herken je dat?
Mijn leven zag er heel lang precies zo uit.
Ik was heel lang zoekend.
Uiteindelijk vond ik wat ik zocht doordat een burn-out mij dwong te stoppen met zoeken.
Pas toen zag ik dat ik, om te overleven, als kind een belangrijk en prachtig deel van mezelf had moeten verstoppen.
En dat ik onbewust was gaan geloven dat ik hard moest werken om er te mogen zijn.
Toen ik mezelf toestemming gaf om te zijn wie ik ten diepste ben —
en het idee losliet dat ik mezelf moest verbeteren of bewijzen —
ontstond er een groot gevoel van thuiskomen.
Er kwam rust.
Nieuwe levenslust ook.
Ik ging van overleven en altijd aan staan
naar een leven dat weer vrij begon te stromen.
Ik begreep dat ik geen betere versie van mezelf hoefde te worden.
Ik hoefde niet verder, sneller of anders.
Ik moest juist terug naar wat er altijd al was.
Onder mijn diepste pijn bleek mijn goud te liggen.
Mijn grootste talenten vond ik daar.
Mijn enthousiasme.
Mijn blijheid.
Mijn liefde voor het leven.
Na zo lang hollen en pleasen
vond ik, onder alles wat pijn deed, mijn bestemming.
“Kitty heeft een aangeboren vermogen om op zielsniveau te verbinden.
Ze ziet kwaliteiten in je die lang verborgen zijn gebleven,
voelt wat er niet wordt gezegd
en is in staat woorden te vinden
voor wat iemand zelf nog niet kan zien"
Kitty is ook oprichter en eigenaar
van Stadsoase Naar Zee.
En om de ziel te verrukken is Kitty hulp-valkenier bij Stichting Wings of Change
Kitty (1964) studeerde aan de School voor de Journalistiek in Utrecht en begon zich later in haar leven te verdiepen in yoga, meditatie, trauma en persoonlijke ontwikkeling.
**
Ze droomt van een wereld waarin:
- vrouwen de kracht van hun wijsheid en levenservaring omarmen
-het patroon van emotionele armoede en onderdrukking doorbroken wordt
-echte aandacht, kunnen luisteren en emotionele intelligentie volkomen normaal zijn
"Kitty is een zielsmoeder,
ze is aanwezig, ze ziet je, ze gelooft in je.
Kitty loopt niet voor je uit om je de weg te wijzen,
maar staat naast je tot jij je eigen weg kunt zien"