Het brave-meisjes-syndroom betekent dat je altijd rekening houdt met wat anderen nodig hebben, en zelf op de laatste plaats komt. Je zegt ja terwijl je nee voelt, je vermijdt conflict en je zorgt dat iedereen tevreden is. Veel vrouwen zijn zo opgevoed. Het goede nieuws: je kunt het leren loslaten.

Eeuwenlang werd van vrouwen verwacht dat ze in de eerste plaats zorgzaam waren, zich aanpasten en zichzelf wegcijferden. Een goede vrouw hield rekening met anderen, zorgde voor het gezin en stelde geen eisen. Dat was het gevolg van een patriarchaal systeem waarin de vrouw ondergeschikt was en de man de baas.

Dat systeem is langzaam aan het veranderen, maar het is nog lang niet klaar en de boodschap is nog niet verdwenen. Je kreeg die al jong mee van je ouders, op school, in boeken en in films. Denk maar eens terug aan alle Disneyfilms die je hebt gezien. Meisjes leerden dat ze lief, behulpzaam en aardig moesten zijn, en dat het gedoe gaf als ze dat niet waren.

Het is niet jouw fout. Het is iets wat je is aangeleerd, en je kunt het dus ook weer afleren.

Dat doe je door jezelf stap voor stap weer op 1 te zetten. En nee, dat is niet egoïstisch. Het is noodzakelijk voor je gezondheid, voor je fysieke en mentale welzijn.

Het betekent niet dat je ineens onaardig wordt. Het betekent dat je gaat voelen waar je grenzen liggen en dat je die ook gaat aangeven.

Changing Queens biedt ondersteuning bij dit proces.

Dat jij voelt dat je iets wilt (of moet) veranderen  — dat is op dit moment het enige wat ertoe doet. Dat je niet precies weet wat het is of hoe je dat gaat doen, is nu minder belangrijk.

Laat het idee los dat je al een plan moet hebben of een duidelijke route. Dat je het niet weet is niet erg. Sterker nog: in het niet-weten zit heel veel ruimte voor verandering.

Verandering zonder duidelijk doel kan paniek creëren — dat is normaal en heel menselijk. Maar zie je ook dat er in die nieuwe ruimte veel vrijheid verborgen zit? 

Het allerbeste wat je kunt doen: bedenk wat je NIET wilt. Niet wat je wél wilt — maar wat je echt NIET wilt.

Je weet het vaak stiekem veel beter dan je durft toe te geven.

Probeer dit: stel jezelf over 5 jaar voor. Vraag jezelf: Wat wil ik absoluut NIET?

Door jezelf de vraag te stellen wat je niet wilt, krijg je vaak heel veel informatie over wat je wel wilt.

Angst voor verandering is heel normaal. Ons brein wil ons veilig houden, en dat gaat nou eenmaal makkelijker als alles blijft zoals het is. Maar dat wil niet zeggen dat blijven zitten waar je zit altijd de beste keuze is.

Niemand kan jou vertellen dat je moet veranderen. Jij bent de enige die weet wat goed voor jou is.

Wat kan helpen: luister naar hoe je je voelt als je vooruit kijkt naar de toekomst. Krijg je een steen in je maag bij de gedachte dat er helemaal niets gaat veranderen? Dan heb je al heel veel belangrijke informatie.

Het gaat niet om de verandering zelf. Het gaat erom wat goed is voor jou.

Dat je bang bent snap ik heel goed. Verandering is spannend. Je weet wat je nu hebt, maar niet waar je naartoe gaat — zelfs als wat je nu hebt niet is wat je wil, kan dat veiliger voelen dan het onbekende.

Daarom is het echt belangrijk om naar je hart en ziel te luisteren. Jouw brein probeert je te beschermen — maar je hart en ziel voelen het verlangen onder de behoefte aan verandering.

De vraag is: wat is sterker? Het verlangen of de angst?

Wacht niet tot de angst weg is. Verbind jezelf steeds opnieuw met dat verlangen. Het zal je helpen om stapje voor stapje een verandering in gang te zetten ook wanneer dat heel spannend is.

Veel mensen — vooral vrouwen — onderschatten zichzelf enorm. Je zult erachter komen dat je meer aan kunt dan je denkt.

Maar ik ga het niet mooier maken dan het is: je zult momenten hebben waarop je denkt "waar ben ik aan begonnen?" Dat hoort erbij. Verandering is tegelijk bevrijdend en eng.

Wat helpt: stel jezelf de vraag — wil ik terug naar hoe het was? Die vraag relativeert meestal genoeg om de moed erin te houden.

En die gedachte dat je het niet aankan? Die heeft veel meer te maken met een ideaalbeeld van hoe jij denkt dat je zou moeten zijn — en veel minder met de werkelijkheid. De werkelijkheid is: je bent sterker dan je denkt.

Ik snap heel goed waarom je deze vraag stelt. Het feit dat alles nu als teveel voelt, zegt heel veel over waar je bent.

Stel je maar eens voor: je bent doodmoe en bevindt je in een volle, lawaaierige kamer. In die situatie kun je niet uitrusten. Je moet eerst een rustige plek bereiken waar je bij kunt komen.

De truc is: niet teveel van jezelf vragen. Kleine stappen. Van a naar b. Je hoeft niet in een keer naar het einde van het alfabet.

Je bent niet onaardig. Je bent uitgeput. Vrouwen worden al heel lang getraind om eerst voor anderen te zorgen — voor kinderen, partners, ouders en collega's. Dat wordt gezien als aardig en normaal. Maar wat er niet bij wordt gezegd: jezelf constant opzij zetten heeft een prijs. Het kost je namelijk je gezondheid en je welzijn.

Wanneer je jezelf lange tijd opzij schuift en je eigen behoeftes negeert, gaat je lichaam aan de bel trekken. Je voelt pijn, onrust en vermoeidheid. Wanneer jij nooit nee zegt, doet je lichaam dit voor je.

Dit gaat dus veel minder om aardig zijn. Het gaat vooral om jouw geluk en gezondheid. En voor de goede orde: nee zeggen is niet onaardig. Het is een natuurlijke manier om een grens aan te geven. Hiermee zorg je niet alleen goed voor jezelf. Je bent meteen een voorbeeld voor de vrouwen om je heen.

Ja, het kan dat er mensen in je leven zijn die gaan afhaken zodra jij verandert. Dat kan gebeuren.

Maar stel jezelf de vraag: als jouw vrienden het jou niet gunnen om de stappen te zetten die jij nodig hebt om gezond en gelukkig te zijn — zijn het dan wel echte vrienden?

Vrienden die afhaken omdat jij verandert, willen jou op je plek houden. En dat heeft weinig met jouw welzijn te maken.

Keuzes hebben consequenties — dat klopt. Maar die consequenties hoeven niet per se slecht te zijn. Zo kan een kleinere groep vrienden die jou echt accepteert, precies zoals jij bent, een stuk prettiger zijn dan een grote groep die zich nauwelijks om jouw welzijn bekommert.

Dat nee zeggen egoïstisch is, is een overtuiging die kennelijk alleen voor vrouwen opgaat. Mannen lijken daar helemaal geen last van te hebben — zij zeggen nee zonder daar een punt van te maken.

Grenzen aangeven en nee zeggen is niet egoïstisch. Het is een vorm van goed voor jezelf zorgen en je eigen behoeftes serieus nemen.

En natuurlijk zullen er momenten zijn waarop je jezelf opzij moet zetten. Wanneer je kleine kinderen hebt bijvoorbeeld, of een verzorgend beroep — soms kan het gewoon niet anders. Belangrijk hierbij is balans.

Het is geen alles-of-niks verhaal waarin jij of altijd nee zegt of helemaal nooit. Het gaat om het vinden van het juiste evenwicht. Soms is het tijd voor jou, soms is het tijd voor een ander.

Geloof me, dit is iets waar heel veel vrouwen mee worstelen. In al het zorgen voor anderen, ben je een beetje vergeten wie jij ook alweer bent en waar jij ooit van droomde en naar verlangde.

Het goede nieuws: alles is er nog. Jij bent er nog. Je hoeft niet hard aan het werk te gaan om een betere versie van jezelf te worden. Je hoeft je eigenlijk alleen maar te gaan herinneren wie jij bent en waar je van droomt.

Je hart heeft alles voor je bewaard.

Dat is het mooie van de volgende fase waar je naar toe beweegt — dat er weer ruimte en tijd komt voor jouw dromen en jouw verlangens.

Jezelf terugvinden gaat over jezelf toestemming geven om minder te doen.

Wanneer je lang voor anderen hebt gezorgd, zul je in eerste instantie vooral behoefte voelen aan rust. Het is goed om daar zoveel mogelijk aan toe te geven. Je verlangens en dromen zullen vanzelf naar de oppervlakte komen borrelen. En door toe te geven aan je verlangens kom jij steeds meer te voorschijn. 

Als ik het heel kort zou zeggen: het is een kwestie van minder redderen en meer dromen.

Het is niet iets waar jij je best voor hoeft te doen.

Dat is helemaal niet erg. Er is waarschijnlijk lang weinig ruimte in je leven geweest voor iets anders dan alles wat moest. Maar dat wil niet zeggen dat er geen verlangens of dromen zijn.

Wat kan helpen: denk terug aan de dingen die je leuk vond toen je jong was. Waar speelde je mee als kind? Wat deed je in je tieneraren vooral? Wat maakte jou blij toen je jong was en nog alle tijd van de wereld had?

Vergeet ook niet dat we in een calvinistisch land wonen waarin veel dingen die ons plezier geven afgedaan worden als nutteloos. Niets doen bijvoorbeeld. Niets doen is een goudmijn voor creativiteit. Toch wordt niets doen als iets slechts gezien — als luiheid.

Jezelf toestemming geven om af en toe NIETS te doen, is ruimte maken voor creativiteit, ideeën, wensen, verlangens en dromen.

Als jij het gevoel hebt dat je professionele hulp van een therapeut nodig hebt, zoek dan een therapeut. Echt, doe het. Het zoeken van hulp bij mentale problemen is belangrijk en zou net zo normaal moeten zijn als het gaan naar de huisarts of de tandarts.De coaching van Changing Queens is niet bedoeld als vervanging van therapie. Changing Queens is er voor alle uren dat je niet bij een therapeut zit.

Changing Queens is niet bedoeld als therapie of als vervanging van therapie. Changing Queens biedt ondersteuning, verbinding met gelijk gestemden en praktische oefeningen die je direct in je dagelijks leven kunt toepassen. Het is geen kwestie van of-of, maar liever van en-en.

Op zich kan dat heel goed. Maar het is aan jou om te beslissen of dat misschien niet teveel tegelijkertijd is. Changing Queens kan heel goed de warmte en mentale ondersteuning bieden die je nodig hebt terwijl je door een traject heen gaat met een therapeut.Maar soms is het ook allemaal teveel van het goede en is het beter om je op één ding te focussen. Die beslissing kan jij alleen maar nemen.Als je het moeilijk vindt om die beslissing te nemen, dan ondersteunen we je daar graag in. Neem vooral contact met ons op.